یغما گلرویی(تصور کن)

yaghma-golrouee.com

ایران من

بانوی ترمه نیست

طالع بر آستانه ی ململ

جاری بر آب های عسل

بانویِ خواب نیست

بر هودجِ زمرد و شبنم

در کوچه باغ های غزل .

ایران من

بانوی آهوانه ی گلدشتهای آلاله

خاتونِ خانگیِ ي

شب و بستر و شراب

بانوی شادمانه ی مشاطه و گلاب نیست .

ایران من

رعنایِ رقصهای قبیله

در فرصتِ غنودنِ مردان

همچهره ی پگاه پیاله

در شامگاه عود و رباب نیست .

ایران من

خاتون سرخ-خشمِ خروشانِ خانه ها

دوشیزه ایست عاشق

زیبای کوچکیست که جلاد را

با انفجارِ نفرتِ لبهای مرگ می بوسد

وقتی که عاشقانه

بر سینه های نورسِ سبزِ جوانِ خویش

طاعونِ پر جوانه ی نارنجک

پوشیده است .

ايرج جنتي عطايي

معلم پای تخته داد می زد
 صورتش از خشم گلگون بود
 و دستانش به زیر پوششی از گردپنهان بود
ولی ‌آخر کلاسی ها
لواشک بین خود تقسیم می کردند
وان یکی در گوشه ای دیگر جوانان را ورق می زد
برای آنکه بی خود های و هو می کرد و با آن شور بی پایان
تساوی های جبری رانشان می داد
خطی خوانا به روی تخته ای کز ظلمتی تاریک
غمگین بود
تساوی را چنین بنوشت
یک با یک برابر هست
 از میان جمع شاگردان یکی برخاست
همیشه یک نفر باید به پا خیزد
به آرامی سخن سر داد
تساوی اشتباهی فاحش و محض است
معلم
مات بر جا ماند
و او پرسید
گر یک فرد انسان واحد یک بود ایا باز
یک با یک برابر بود
 سکوت مدهوشی بود و سئوالی سخت
معلم خشمگین فریاد زد
آری برابر بود
و او با پوزخندی گفت
اگر یک فرد انسان واحد یک بود
آن که زور و زر به دامن داشت بالا بود
وانکه قلبی پک و دستی فاقد زر داشت
پایین بود
اگر یک فرد انسان واحد یک بود
آن که صورت نقره گون
چون قرص مه می داشت
بالا بود
وان سیه چرده که می نالید
پایین بود
اگریک فرد انسان واحد یک بود
این تساوی زیر و رو می شد
حال می پرسم یک اگر با یک برابر بود
نان و مال مفت خواران
از کجا آماده می گردید
یا چه کس دیوار چین ها را بنا می کرد ؟
یک اگر با یک برابر بود
پس که پشتش زیر بار فقر خم می شد ؟
 یا که زیر صربت شلاق له می گشت ؟
یک اگر با یک برابر بود
پس چه کس آزادگان را در قفس می کرد ؟
معلم ناله آسا گفت
بچه ها در جزوه های خویش بنویسید
 یک با یک برابر نیست

در روح و جان من
می مانی ای وطن
به زیر پا فِتَد آن دلی  که بهر تو نلرزد
شرح این عاشقی  ننشیند در سخن
که بهر عشق والای تو  همه جهان نیرزد

در روح و جان من
می مانی ای وطن
به زیر پا فِتَد آن دلی
  که بهر تو نلرزد
شرح این عاشقی  ننشیند در سخن
که بهر عشق والای تو  همه جهان نیرزد

ای ایران ایران
دور از دامان پاکت دست دگران  بد گهران
ای عشق سوزان
ای شیرین ترین رویای من تو بمان  در دل و جان
ای ایران ایران 
گلزار سبزت دور از تاراج خزان  جور زمان
ای مهر رخشان
ای روشنگر دنیای من به جهان  تو بمان

سبزی سر چمن  سرخی خون من  سپیدی طلوع سحر
به پرچمت نشسته
شرح این عاشقی  ننشیند در سخن
بمان که تا ابد هستیم  به هستی تو بسته

ای ایران ایران
دور از دامان پاکت دست دگران  بد گهران
ای عشق سوزان 
ای شیرین ترین رویای من تو بمان  در دل و جان
ای ایران ایران
 گلزار سبزت دور از تاراج خزان  جور زمان
ای مهر رخشان 
ای روشنگر دنیای من به جهان  تو بمان

در روح و جان من
می مانی ای وطن
به زیر پا فِتَد آن دلی  که بهر تو نلرزد
شرح این عاشقی  ننشیند در سخن
که بهر عشق والای تو
همه جهان نیرزد

ازوقتی که٬ چشمانمان به دیدن واقعیت های دروغی عادت کرد

از وقتی که٬ وجودمان٬ حضور سایه های وحشت چوبه دار و سنگسار را در کنارش احساس کرد

از وقتی که٬ مادرانمان در خانه ها محکوم به حبس ابد شدند

از وقتی که٬ پدرانمان سکوت را بر فریاد ترجیح دادند

از وقتی که٬ مردمانمان سقوط را بر صعود ترجیح دادند

از وقتی که٬ عروسک های خیمه شب بازی جای خدایانمان را گرفته اند

از وقتی که٬ دانشگاه ها به پادگان های نظامی تغییر کاربری داده اند

از وقتی که٬ حجاب مصونیت شد نه محدودیت

از وقتی که٬ خدا ستمگر شد

از وقتی که٬ ارزش ها٬ جایشان را به مصلحت ها داده اند

از وقتی که٬ جمعیت مان در مدت کوتاهی به دو برابر رسید

از وقتی که٬ دروغ وخیانت٬ در زندگیمان جایی برای نمود پیدا کرد

از وقتی که٬ 90% از مردمانمان برای زنده بودن تلاش می کنند

از وقتی که  ....

آن وقت

زندگی ایرانی    یعنی :   نان    +   آب

                     یعنی :   استرس ودلهره

                     یعنی :   بی اعتمادی

                     یعنی :   روزمرگی و پس رفت

                     یعنی :   گناه کبیره وصغیره

                     یعنی :   زن ومرد را در صف نان وشیر و .... جدا ساختن

                     یعنی :   به من وتو چه مربوط

یعنی :   درد و نهایت٬ مرگ 

دیگه از این وضع خسته شدم.آرامش ندارم٬ نمی دونم ازدست خودم بنالم یا از روزگار٬ دیگه نمیخوام به چیزی فکر کنم٬ نه به کاارشناسی ارشد نه به مبارزه با بی حجابی نه به آخوندای مکنده نه به اکبر محمدی نه به بنزین نه به مصیبت ها ونه ..........به خودم . ای کاش تو همون دوران کودکی میموندم .ای کاش تو همون دوران می مردم تا درک این همه مسائل عذاب آور روح و روانم  را شکنجه نده. کار –کار – کار .......بدو٬ بدو      تا شکمت گرسنه نمونه  ٬ بدو  تا دستت پیش کسی دراز نمونه.(عجب دنیاییه) آخر تا کی ؟تا چه وقت؟ مگه ما آدم نیستیم .آخه به این که نمیشه گفت ز ن د گ ی !

وقتی به خنده های کودک خردسالی که از مدرسه میاد نگاه می کنم٬ وقتی که صفای وجودشو احساس می کنم تازه به خودم میام که از کجا به کجا رفتم. دنیای زیبای کودکی ام رو تخریب کردم تا به چنین دنیایی برسم.تازه معلوم نیست بعدا چی میشه ؟

آخرش چی؟ آخرش بشم مهندس٬  دکتر٬ راننده٬ بقال و ..... که چی بشه ؟ چی گیرم بیاد؟ ( حتما میگین طرف به پوچی رسیده که داره اینا را میگه.  ام اینو بدونین رسیدن به پوچی اول واقعیته )

هی گفتن گفتن گفتن ٬ آره تو زندگی باید هدف داشته باشی .باید به فضایل انسانی برسی .آخر عمر هم با کوله باری از دانش و خرد وفرهنگ و ثروت و اقتصاد و هزار کوفت و زهرمار  از این دنیا بری تا در دنیایی باقی در انتظار جهنم وبهشت باشی. اینا نتیجه انسان بودنه .نتیجه بزرگ شدنه.

کدوم هدف؟ کدوم فضایل ؟ آخه جیزی برای ما نمونده . واقعا مزخرفه. تو دنیای ما همه چیز مصلحتی . خوب بودن بد بودن و...........

خوبی و خوب بودن مال دنیای کودکیه. بعد اون دیگه خوب بودن معنایی نداره. تازه یه مشکل دیگه. دنیا ی کودکی هم دیگه وجود نداره٬ حتی برای بچه ها.ما دیگه کودک نداریم تا چه برسه به دنیاش.

اینایی که میبینیم کودک نما هستند. آدم بدای نقاب به صورتند. کودک های ما همه پیرند.مردند.نابود شدند.کشتیمشون !

  h.golesorkh@gmail.com                                                                                                   

آزادی یعنی کاری را که دوست داری انجام دهی .

من انسانم ̨  پس : حق دارم آنچه را که می خواهم درخواست کنم.

 حق دارم عقیده ̨ احساس و عواطف داشته باشم.

 حق دارم حریم خصوصی برای خودم داشته باشم.

 حق دارم مستقل باشم  وحق دارم تا ............................؟

وشاید این حق را نیز خواهم داشت که آنچه را امروز در جامعه ام میبینم ̨ نتیجه ندانم کاری های خودم وامثال خودم بدانم.

سناریو ( رفسنجانی – خاتمی ) (احمدی نژاد – ویکی مثل خاتمی ) بار دیگر در حال تکرار شدن است. داستان تکراری شل کن ̨ سفت کن  جزئی از زنگی مردم ما شده است .

 اما آنجه نامشخص است عملکرد مردم ماست که بدون هیچ درسی از گذشته ̨ حکم به طولانی شدن این سناریو شوم میدهند.

لغنت خدا به این شیاطین̨ لعنت̨  که حتی حق  انتخاب لباس را هم از ما گرفته اند. تو رو خدا بس کنید. از عاقبت کار بترسید.(برین گم شین) .

زنان چادر سیاه با چهره های عبوس وعقده ای که حتی انسان بودنشان نیز جای سوال داردقصد ارشاد مردم ما رادارند ؟ (برین خدا روزی تون جای دیگه حواله کنه) .ملعبه هایی که از انجام هر کاری (حتی کشتن افراد) نیز هیچ ابایی ندارند.

فاجعه.فاجعه. ......... ببینید̨  ایرانی ̨ که شایسته بهترین هاست کارش به کجا کشیده   .

                                  h.golesorkh@gmail.com